Ik maakte een paar jaar geleden een lange fietstocht door Azië. Vooral het fietsen in Mongolïe was een groots avontuur. Het Mongoolse wegennet herinnerde me aan de grilligheid van het maken van keuzes: Soms was er een weg, soms niet. Een enkele keer was de weg een strook asfalt met of zonder gaten, veelal ploegde ik over modderpaden, hobbelige grintwegen en uitgesleten karresporen. Welke van de wegen leidt naar het doel dat ik voor ogen heb? Kan ik, waar de oude weg versleten is, niet beter een nieuwe weg inslaan? Gaan wegen die hier parallel lijken te lopen verderop niet uiteen? Soms belandde ik op een dood spoor en zat er niets anders op dan terug te keren. In andere situaties was het uitzicht juist overweldigend, juist zo ruim en open, dat het brede scala aan mogelijkheden beangstigde. Ik voelde me dan net de schrijver die aanhikt tegen een eerste zin.

Een keuze maak je uiteindelijk zelf. Mijn ervaring met het geven van advies is dat het niet in de eerste plaats gaat om vertellen, maar om zorgvuldig luisteren en doorvragen. Mijn kracht ligt in het adviseren over projecten en processen waarbij samenwerking en communicatie erg gewenst, maar niet vanzelfsprekend zijn.

verder naar BEGELEIDING | TRAINING